5. W pałacu Królowej Śniegu


 

5. W pałacu Królowej Śniegu

Kaj siedział w samym środku pałacu i był siny z zimna, prawie czarny, ale nie wiedział o tym i nie czuł wcale chłodu, gdyż królowa śniegu zamroziła pocałunkami nawet dreszcze w jego ciele, a serce jego stało się kawałkiem lodu. Zabawiał się układaniem przedziwnych figur i słów z odłamków lodu tak, jak dzieci budują zamki z klocków. Nie umiał ułożyć tylko jednego słowa – „kocham”. Królowa Śniegu obiecała mu zwrócić wolność za ułożenie tego szczególnego słowa, a potem udała się na Południe, żeby pobielić śniegiem wierzchołki gorących wulkanów. Siedział więc sam i bez powodzenia składał odłamki lodu. Tak znalazła Kaja Gerda, kiedy zwyciężyła płatki śniegu i weszła wreszcie do pałacu. Nie poznał jej wcale, był też przerażająco zimny w dotyku. Gerda z żałości rozpłakała się i to właśnie jej gorące łzy roztopiły lodową bryłę wokół jego serca i spłukały z niego jeden okruch złego, zaczarowanego zwierciadła. Kiedy Kaj zaczął sobie przypominać Gerdę, ich dom i ogródek na dachu, zapłakał równie gorącymi łzami i one wypłukały z jego oka drugi okruch zwierciadła.

Dopiero wówczas poznał Gerdę tak naprawdę, ucieszył się na jej widok i wyciskali się, a słowo „kocham” samo ułożyło się u ich stóp. Kaj był naprawdę wolny.

PYTANIE: Jakie słowo uwolniło Kaja?


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

1. W ogrodzie wróżki

Obraz
1. W ogrodzie wróżki Gerda szukała zaginionego Kaja wszędzie, poszła nawet nad rzekę i rzuciła w jej wody swoje nowiutkie, czerwone trzewiczki w nadziei, że rzeka zwróci jej za to Kaja. Rzeka jednak wyrzuciła buty z powrotem, więc Gerda weszła na łódkę przy brzegu, żeby z niej móc rzucić dalej bucikami. Prąd jednak porwał łódkę i Gerdę popłynęła bardzo szybko i bardzo długo. Uratowała ją dziwna babuleńka, która mieszkała w chacie z pięknym ogrodem – zaczepiła zakrzywionym kijkiem o łódkę Gerdę i wyciągnęła ją do siebie na brzeg. Złotowłosa Gerda tak jej się spodobała, że postanowiła ją sobie zatrzymać i żeby Gerda zapomniała o domu, o Kaju i o tym, że go szuka babuleńka, która była tak naprawdę wróżką, usunęła wszystkie róże ze swojego ogrodu. Zapomniała o tylko jednej róży namalowanej na jej kapeluszu i to wystarczyło, żeby Gerda w końcu przypomniała sobie o tym, kim jest i kogo szuka. PYTANIE: Gdzie była ta jedna róża, o której zapomniała wróżka?
Czytaj więcej

4. W chacie Laponki i w chacie Eskimoski

Obraz
  4. W chacie Laponki i w chacie Eskimoski Zatrzymali się przed chatą, która należała do pewnej Laponki. Gerda opowiedziała jej swoją historię i wspomniała, że szuka pałacu Królowej Śniegu. Laponka zmartwiła się, że to strasznie daleko na samym biegunie. Pomyślała jednak, że napisze list do swojej znajomej Eskimoski, która mieszka   zupełnie niedaleko tego miejsca i pomoże im się dostać do pałacu. Obiecała, że napisze do niej, żeby zadbała o nich, ale że nie miała w chacie papieru, napisała list na suszonym sztokfiszu. Po długiej drodze dotarli do chaty Eskimoski, która stała w bardzo zimnym miejscu, ale wewnątrz niej było bardzo gorąco. Eskimoska przeczytała list od Laponki i obiecała pomóc Gerdzie. Wiedziała, że Kaj naprawdę jest u Królowej Śniegu. Po cichu wyznała jednak reniferowi, że Kajowi jest tam dobrze i będzie go trudno uwolnić, dlatego że w jego sercu i w oku tkwi odłamek zaczarowanego zwierciadła. Ono sprawia, że chłopiec nie pamięta niczego ze swego dawnego życi...
Czytaj więcej